Cześć Wam!
Biję się w pierś, bo dawno mnie nie było, a jeśli mam być szczera to przez tydzień urlopu chciałam zająć się blogiem. Ostatecznie zajęłam się świętami, a raczej przygotowaniem do nich (chcecie diy, nie do końca świąteczny? ;)) i tak mi ten czas zleciał. Później tydzień pracy... i oto jestem, najedzona i zasłodzona do granic możliwości. I przychodzę do Was z TAGiem, jako że jest to ponoć całkiem dobry pomysł na "powrót" do pisania. Ukradłam pytania z Lost In My Books, mam nadzieję, że mnie za to nie zamkną ;)
1. Co sprawia ci największą przyjemność?
Podróże, tak sądzę. Te małe i duże, bo wcale nie potrzebuję wyjeżdżać daleko, by móc się cieszyć możliwością poznawania nowych miejsc. I chyba... czas wolny - ten spędzony z samą sobą, na czytaniu książek, słuchaniu muzyki i nadrabianiu wszelkiego rodzaju zaległości.
2. Czy znasz lub uczysz się jakichś języków obcych poza angielskim?
Nie. W szkole uczyłam się niemieckiego i bardzo chciałam móc płynnie porozumiewać się w tym języku, ale na chęci póki co się skończyło i dalej uczę się angielskiego. Jednak to na pewno nie będzie ostatni język, potrzebuję tylko czasu, motywacji i pomysłu jak zacząć (samej).
3. Którego bohatera chciałabyś poznać w rzeczywistości?
Chyba żadnego, wiecie? Coś w tym jest, że tworzymy bohaterów w naszych umysłach i spotkanie ich w rzeczywistości mogłoby zburzyć ich (piękny, a jakże!) obraz. Jest wielu bohaterów, których pokochałam całą sobą i wielu takich, z którymi mogłabym dość dobrze się dogadać. Ale niech oni zostaną tam gdzie są. Choć z drugiej strony kusi mnie jeden, ale... nie będę wypowiadać tego na głos. Zostańmy przy tym, że nie chcę burzyć ich świata, o.
4. Wolisz filmy czy seriale?
Kiedyś myślałam, że seriale, ale życie mi chyba zweryfikowało ilość czasu, którą chcę poświęcać na spędzanie go przed ekranem. Seriale na ten moment oglądam tylko te, na które na bieżąco mogę zerknąć w telewizji podczas robienia-czegoś-w-domu.
5. Gdybyś stanęła przed wyborem wyjazdu za granicę bez możliwości powrotu do Polski, a zamieszkaniem na zawsze w Polsce, co byś wybrała?
Zagranicę i wydaje mi się, że smutna rzeczywistość jest nam w stanie pokazać, że to dotyczy bardzo wielu (nie tylko młodych) ludzi.
6. Jaki jest twój stosunek do lektur szkolnych?
Myślę, że do książek wpisanych w ich kanon trzeba dorosnąć i ten moment dojrzałości następuje najczęściej sporo po szkole. Z jednej strony mogłabym mówić, że ciężko czyta się książki z przymusu, z drugiej - jeśli to może kogoś przekonać, by sięgnął po jakąkolwiek inną, ja się zgadzam. Tyle, że 15-latek niewiele rozumie z "Krzyżaków" czy "Pana Tadeusza" i choć to pewnie są wartościowe książki... mnie omawianie ich w szkole zraziło na tyle, że dalej nie potrafię po nie sięgnąć. (nie, nie przeczytałam ich nawet wtedy)
7. Ile książek przeczytałaś do tej pory w tym roku?
Wbrew wszystkim wyzwaniom i podsumowaniom powoli pojawiającym się na blogach - nie liczę ich.
8. Wolisz romanse czy akcje?
Romanse... a przynajmniej po te sięgam częściej. Choć jestem pewna, że wszystko zależy od konkretnej książki.
9. Co robisz aby się trochę rozweselić?
Raczej się nie rozweselam a staram się pozytywnie nastroić - od rana. Włączam dobrą muzykę, klimatyczną lub dającą tak zwanego "kopa", śpiewam w drodze do pracy (w aucie ;)) lub piję kawę z książką przed sobą w dni wolne. A w tych momentach, kiedy mam zły humor i nastawienie nic-mi-się-nie-chce-dajcie-mi-spokój... zamulam, mam prawo ;)
10. Najładniejsze miejsce w jakim byłaś to?
To trudne pytanie. Głównie z tego względu, że gdziekolwiek się udaję, szukam piękna w miejscach, które często wcale nie są piękne. Dawno, dawno temu pokochałam Berlin za każdą jego część, nawet tę najbrzydszą. Bardzo lubię rynek we Wrocławiu, zwłaszcza wieczorem czy w nocy, kiedy jest ładnie oświetlony i można wziąć głęboki oddech po długim, ciężkim dniu. Lubię Mazury, wschody i zachody słońca nad jeziorem i molo, które "buja się" na wietrze. Trójmiasto zimą, w pierwszy dzień nowego roku... I uwielbiam widok Wisły w Toruniu i Płocku.
11. Co cię najbardziej irytuje?
Ludzie, ze wszystkimi swoimi cechami, które w tej chwili jesteśmy w stanie sobie wyobrazić. Nie lubię ludzkiej głupoty i znacznie lepiej przyjmuję złośliwości (te nie groźne) od nadmiaru słodkości. Denerwują mnie ludzi próbujący na siłę się przypodobać i ci, którzy przypominają sobie o naszym istnieniu tylko wtedy, gdy czegoś potrzebują.
